اختلالات کف لگن در زنان؛ علل، علائم، تشخیص و درمان

اختلالات کف لگن در زنان یکی از مشکلات شایع و تأثیرگذار بر کیفیت زندگی است که اغلب کمتر به آن توجه می‌شود. کف لگن شامل عضلات، رباط‌ها و بافت‌های حمایتی است که اندام‌های لگنی مانند مثانه، رحم و روده را در جای خود نگه می‌دارد. در صورتی که این عضلات ضعیف شوند و یا آسیب ببینند، می‌تواند باعث بروز مشکلات متعددی از جمله بی‌اختیاری ادرار، افتادگی رحم یا درد مزمن لگن شود.

در این مقاله، به طور جامع علل، علائم، روش‌های تشخیص و درمان بررسی می‌شود تا بتوانید با اطلاعات دقیق و علمی، سلامت خود را حفظ کنید.

فهرست مطالب

 

اختلالات کف لگن در زنان

 

کف لگن چیست و چه وظایفی دارد؟

کف لگن شامل مجموعه ای از عضلات، رباط‌ها و بافت‌های همبند هستند. این عضلات در قسمت  پایین لگن قرار دارند. نقش اصلی آن‌ها حمایت از اندام‌های لگنی زنان شامل مثانه، رحم، واژن و روده است. این ساختار عضلانی مانند یک شبکه عمل می‌کند و به ثابت ماندن اندام‌ها در موقعیت طبیعی خود کمک می‌کند. عملکرد صحیح کف لگن برای کنترل ادرار و مدفوع ضروری است و در صورت ضعف یا آسیب، مشکلات عملکردی متعددی ایجاد می‌شود.

عضلات کف لگن همچنین در عملکرد جنسی سالم نقش دارند و با انقباض و شل شدن هماهنگ، به افزایش کیفیت رابطه جنسی کمک می‌کنند. علاوه بر این، کف لگن بخشی از سیستم پایداری مرکزی بدن است و با عضلات شکم و کمر همکاری می‌کند. در دوران بارداری و زایمان، این عضلات تحت فشار زیادی قرار می‌گیرند و در صورت عدم ترمیم مناسب، احتمال بروز اختلالات افزایش می‌یابد.

اختلالات کف لگن در زنان چیست؟

اختلالات کف لگن در زنان به شرایطی اطلاق می‌شود که در آن عضلات یا بافت‌های حمایتی کف لگن عملکرد طبیعی خود را از دست می‌دهند. این اختلالات می‌توانند باعث جابه‌جایی اندام‌های لگنی، اختلال در کنترل ادرار یا مدفوع و ایجاد درد یا ناراحتی مزمن شوند. شدت این مشکلات از خفیف تا شدید متغیر است و در بسیاری از موارد به‌تدریج پیشرفت می‌کند.

شایع‌ترین اشکال این اختلالات شامل بی‌اختیاری ادراری، افتادگی اندام‌های لگنی و اختلال در تخلیه روده یا مثانه است. این مشکلات اغلب در اثر زایمان طبیعی، افزایش سن، یائسگی، چاقی یا جراحی‌های لگنی ایجاد می‌شوند. بسیاری از زنان به دلیل شرم یا ناآگاهی، درمان را به تأخیر می‌اندازند، در حالی که تشخیص زودهنگام نقش مهمی در جلوگیری از پیشرفت بیماری دارد.

انواع اختلالات کف لگن در زنان

بی‌اختیاری ادراری

یکی از شایع ترین مشکلات در اختلالات کف لگن در زنان است. این مشکل معمولاً به صورت نشت ادرار هنگام سرفه، عطسه، خندیدن یا فعالیت بدنی (بی‌اختیاری استرسی) یا احساس ناگهانی و شدید دفع ادرار (بی‌اختیاری فوریتی) بروز می‌کند. ضعف عضلات کف لگن، بارداری، زایمان طبیعی و یائسگی از عوامل اصلی ایجاد این اختلال هستند.

بی‌اختیاری مدفوع

بی‌اختیاری مدفوع به عدم کنترل دفع گاز یا مدفوع اطلاق می‌شود و اگرچه کمتر از بی‌اختیاری ادراری گزارش می‌شود، اما تأثیر قابل‌توجهی بر کیفیت زندگی دارد. آسیب به عضلات یا اعصاب کف لگن، زایمان‌های سخت، جراحی‌های لگنی و بیماری‌های عصبی از دلایل شایع این اختلال محسوب می‌شوند.

افتادگی اندام‌های لگنی (Pelvic Organ Prolapse)

افتادگی اندام‌های لگنی زمانی رخ می‌دهد که عضلات و رباط‌های کف لگن توانایی نگه‌داشتن اندام‌ها را از دست می‌دهند. در این حالت، مثانه، رحم یا روده ممکن است به سمت واژن جابه‌جا شوند. احساس فشار، سنگینی لگن یا بیرون‌زدگی از علائم رایج این اختلال است.

درد مزمن لگن و اختلالات عملکردی عضلات کف لگن

در برخی زنان، عضلات کف لگن بیش‌ازحد منقبض یا ناهماهنگ عمل می‌کنند که می‌تواند باعث درد مزمن لگن، درد هنگام رابطه جنسی یا مشکل در تخلیه ادرار و مدفوع شود.

علل بروز اختلالات کف لگن در زنان

اختلالات کف لگن معمولاً زمانی ایجاد می‌شوند که عضلات، رباط‌ها یا اعصاب لگنی دچار آسیب یا ضعف شوند. شایع‌ترین علت، بارداری و زایمان طبیعی است که فشار زیادی به ساختارهای لگنی وارد می‌کند. افزایش سن و کاهش سطح استروژن پس از یائسگی نیز باعث کاهش قدرت و انعطاف‌پذیری عضلات کف لگن می‌شود. جراحی‌های لگنی، یبوست مزمن و فشار مکرر هنگام دفع هم از علل مهم محسوب می‌شوند.

عوامل خطر اختلالات کف لگن

برخی عوامل احتمال بروز این اختلالات را افزایش می‌دهند. زایمان‌های متعدد، زایمان سخت یا طولانی، اضافه‌وزن و چاقی از مهم‌ترین عوامل خطر هستند. سابقه خانوادگی، سرفه مزمن، فعالیت‌های سنگین و بیماری‌های عصبی نیز می‌توانند نقش مؤثری داشته باشند.

علائم شایع اختلالات کف لگن در زنان

علائم بسته به نوع اختلال متفاوت است، اما شایع‌ترین آن‌ها شامل بی‌اختیاری ادرار یا مدفوع، احساس فشار یا سنگینی در لگن، درد لگنی، بیرون‌زدگی از واژن و درد هنگام رابطه جنسی است. برخی زنان دچار مشکل در تخلیه کامل مثانه یا روده می‌شوند.

اختلالات کف لگن در چه زنانی شایع‌تر است؟

این اختلالات در زنان بالای ۴۰ سال، زنان چندزا، افراد یائسه و زنانی با سابقه زایمان طبیعی شیوع بیشتری دارد. همچنین زنانی که اضافه‌وزن دارند یا جراحی لگنی انجام داده‌اند، بیشتر در معرض خطر هستند.

روش‌های تشخیص اختلالات کف لگن

تشخیص معمولاً با معاینه بالینی لگن آغاز می‌شود. در صورت نیاز، از تست‌های تکمیلی مانند آزمایش‌های عملکرد مثانه، سونوگرافی، MRI یا تست‌های تخصصی کف لگن استفاده می‌شود تا نوع و شدت اختلال مشخص شود.

درمان اختلالات کف لگن در زنان

درمان اختلالات کف لگن در زنان به نوع اختلال، شدت علائم و شرایط فردی بستگی دارد. در بسیاری از موارد، درمان‌های محافظه‌کارانه مؤثر هستند و فقط در موارد شدید از جراحی استفاده می‌شود. هدف اصلی درمان، بهبود عملکرد عضلات کف لگن، کاهش علائم و افزایش کیفیت زندگی است.

درمان‌های غیرجراحی

درمان‌های غیرجراحی معمولاً اولین خط درمان محسوب می‌شوند. این روش‌ها شامل اصلاح سبک زندگی، کاهش وزن، درمان یبوست مزمن و اجتناب از فعالیت‌هایی است که فشار زیادی به لگن وارد می‌کنند. استفاده از پساری واژینال در برخی موارد افتادگی اندام‌های لگنی می‌تواند بدون نیاز به جراحی علائم را کنترل کند.

فیزیوتراپی تخصصی کف لگن

فیزیوتراپی کف لگن یکی از مؤثرترین روش‌ها در درمان اختلالات کف لگن است. این درمان شامل تمرین‌های تقویتی و کنترلی عضلات کف لگن، آموزش صحیح انقباض و ریلکسیشن عضلات و بیوفیدبک می‌شود. در بسیاری از زنان، این روش باعث کاهش قابل‌توجه بی‌اختیاری و درد لگنی می‌شود.

درمان‌های دارویی

در برخی بیماران، داروها برای کاهش علائم بی‌اختیاری ادراری یا کنترل مثانه بیش‌فعال تجویز می‌شوند. همچنین درمان‌های هورمونی موضعی، به‌ویژه در زنان یائسه، می‌توانند به بهبود سلامت بافت‌های لگنی کمک کنند. دارودرمانی معمولاً به‌تنهایی کافی نیست و همراه با سایر روش‌ها استفاده می‌شود.

درمان‌های جراحی

جراحی زمانی توصیه می‌شود که درمان‌های غیرجراحی مؤثر نباشند یا اختلال شدید باشد. روش های جراحی بسته به نوع  مشکل توسط پزشک انتخاب می شود. از انواع آن می توان به ترمیم افتادگی انداهای لگن و یا اصلاح بی اختیاری نام برد. تصمیم‌گیری برای جراحی نیاز به ارزیابی دقیق پزشک متخصص دارد.

لاپاراسکوپی می‌تواند در تشخیص و درمان علل زمینه‌ای اختلالات کف لگن نقش مثبت داشته باشد. برای مثال در بیماری‌هایی مانند اندومتریوز، چسبندگی‌های لگنی یا درد مزمن لگن، جراحی لاپاراسکوپیک می‌تواند با برداشتن ضایعات یا آزادسازی چسبندگی‌ها، علائم مرتبط با کف لگن را کاهش دهد.

نقش ورزش‌های کف لگن (کگل) در درمان

ورزش‌های کف لگن یا تمرینات کگل نقش مهمی در درمان و کنترل بسیاری از اختلالات کف لگن در زنان دارند. این تمرین‌ها با هدف تقویت عضلات ضعیف‌شده کف لگن انجام می‌شوند و می‌توانند به بهبود بی‌اختیاری ادراری، کاهش علائم افتادگی خفیف اندام‌های لگنی و افزایش کنترل عضلانی کمک کنند. اثربخشی تمرینات کگل زمانی بیشتر است که به‌صورت منظم، صحیح و تحت آموزش تخصصی انجام شوند.

پیشگیری از اختلالات کف لگن در زنان

پیشگیری شامل اقداماتی برای کاهش فشار مزمن بر کف لگن است. حفظ وزن مناسب، درمان یبوست، انجام صحیح تمرینات کف لگن، اجتناب از بلند کردن اجسام سنگین و مراقبت مناسب پس از زایمان نقش مهمی دارند. فعالیت بدنی اصولی و توجه به سلامت عضلات مرکزی بدن نیز می‌تواند خطر بروز این اختلالات را کاهش دهد.

تأثیر اختلالات کف لگن بر کیفیت زندگی زنان

اختلالات کف لگن می‌توانند اعتمادبه‌نفس، فعالیت اجتماعی، سلامت روان و روابط جنسی زنان را تحت تأثیر قرار دهند. بسیاری از زنان به دلیل شرم یا ترس، علائم خود را پنهان می‌کنند که این موضوع باعث تشدید مشکل و کاهش کیفیت زندگی می‌شود. درمان به‌موقع نقش کلیدی در بازگشت به زندگی عادی دارد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت مشاهده علائمی مانند نشت ادرار یا مدفوع، احساس فشار یا بیرون‌زدگی در واژن، درد لگنی یا اختلال در تخلیه مثانه و روده باید به پزشک مراجعه کرد. تشخیص زودهنگام از پیشرفت بیماری و نیاز به درمان‌های تهاجمی جلوگیری می‌کند.

سوالات متداول

آیا اختلالات کف لگن در زنان قابل درمان هستند؟

بله. بیشتر اختلالات کف لگن در زنان قابل کنترل و درمان هستند. بسته به نوع و شدت مشکل، درمان می‌تواند شامل فیزیوتراپی تخصصی کف لگن، تمرینات کگل، اصلاح سبک زندگی، دارودرمانی و در موارد شدید، جراحی باشد. تشخیص زودهنگام نقش مهمی در موفقیت درمان دارد.

آیا فقط زنان مسن دچار اختلالات کف لگن می‌شوند؟

خیر. اگرچه این اختلالات در سنین بالاتر شایع‌تر هستند، اما زنان جوان نیز ممکن است در اثر بارداری، زایمان طبیعی، ورزش‌های سنگین یا ضعف عضلات کف لگن دچار این مشکلات شوند. سن تنها یکی از عوامل خطر است.

تمرینات کگل برای همه زنان مناسب است؟

تمرینات کگل برای بسیاری از زنان مفید هستند، اما همه افراد نباید بدون ارزیابی تخصصی آن‌ها را انجام دهند. در برخی اختلالات، عضلات کف لگن بیش‌فعال هستند و انجام نادرست تمرینات می‌تواند علائم را تشدید کند. آموزش صحیح توسط متخصص توصیه می‌شود.

جمع‌بندی

اختلالات کف لگن در زنان شایع اما قابل‌درمان هستند. آگاهی از علل، علائم و روش‌های درمان به زنان کمک می‌کند تا در زمان مناسب اقدام کنند. ترکیب درمان‌های غیرجراحی، فیزیوتراپی و در صورت نیاز جراحی می‌تواند به‌طور مؤثر علائم را کنترل کرده و کیفیت زندگی را بهبود بخشد.

دکتر زهرا سبک‌رو – جراح و متخصص زنان و زایمان

منبع

Pelvic Floor Disorders

اختلالات کف لگن در زنان | علائم، علل، روش‌های تشخیص و درمان مؤثر

اختلالات کف لگن در زنان؛ علل، علائم، تشخیص و درمان اختلالات کف لگن در زنان یکی از مشکلات شایع و…

ادامه مطلب →

آیا همه افراد کاندید مناسبی برای جراحی‌های زیبایی زنان هستند؟ راهنمای جامع انتخاب کاندیدای مناسب

آیا همه افراد کاندید مناسبی برای جراحی‌های زیبایی زنان هستند؟ جراحی‌های زیبایی زنان در سال‌های اخیر به یکی از موضوعات…

ادامه مطلب →
واژینوپلاستی لوگو

واژینوپلاستی چیست؟ مزایا، عوارض و ماندگاری جراحی تنگ‌کردن واژن

واژینوپلاستی چیست؟ بررسی جامع جراحی تنگ‌کردن واژن واژینوپلاستی یک روش جراحی ترمیمی و زیبایی در حوزه جراحی زنان است که…

ادامه مطلب →

یک پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

محدودیت زمانی مجاز به پایان رسید. لطفا کد امنیتی را دوباره تکمیل کنید.

برای مشاوره در امور زنان و زیبایی با دکتر زهرا سبک رو تماس بگیرید: 📞 ۰۹۳۵۲۵۵۵۲۸۷ - لیزر و زیبایی | 📞 ۰۹۳۷۲۲۹۱۲۳۵ - بخش زنان